این پست در ارتباط با این نوشته ها هست:

اين پورن نيست اين تجاوز است: نگاهی به يک سايت ايرانی
تجاور در غالب داستا‌ن‌های اروتیک
یک نقطه نظر شخصی


زمانی دوستی گفت:اگر من بچه ای داشتم و اون يواشکی فيلمهای خارج از محدوده سنی اش رو نگاه مي کرد، ترجيح می دادم که اين فيلمها پورنو باشن، تا فيلمهايی جنایی یا به هر ترتیبی حاوی خشونت. اون زمان اين جمله اش باعث بحثی طولانی بين ما شد، امروز ولی با يک چيز خيلی مهم که در اين جمله نهفته هست موافقم؛ خط قرمز ما بايد خشونت باشه، نه سکس!

به نظر من هيچ نيرويي، هيچ انگيزه ای در ما قويتر ، بنيادی تر و مهمتر از غريزه و هويت جنسی ما نيست، هيچ بحثی در مورد رفتار شخصی و اجتماعی ما، نمی تونه جدا از رفتار و فرهنگ جنسی ما باشه، حتی اگر اين مساله برامون در نگاه اول آگاهانه نباشه. برای رو به رو شدن با هر معضل شخصی يا اجتماعي، به نحوی هويت جنسی ما چه مستقيم، چه غير مستقيم وارد بازی ميشه، نوع رفتار ما با همديگه چه مستقيم و چه غير مستقيم وابسته به تجربه های جنسی و درک ما از جنسيت خودمون و اطرافیانمون هست. وقتی سکس به عنوان يک ناهنجاری شمرده بشه، تبديل ميشه به مهمترین خط قرمز؛ اين طرف خط، نداشتن سکس هست بدون کوچکترین آگاهی در این مورد یا کوچکترین حق انتخابی ، محدودیتی که تحت پوشش "پاکدامنی و عفاف" تبديل به ارزشی خنده دار مي شه، و طرف ديگه خط ، سکس قرار داره، باز هم بدون کوچکترين آگاهی وانتخابی آزادانه و حتی لذت جویانه. گويا اگر زمانی از اين خط گذشتي، ديگه دوزخی شدی! و حالا انجام هيچ گونه عملی قبيح نيست! چرا که تو داری قبيح ترين عمل رو که خود سکس باشه انجام ميدی! پس مجاز به انجام هر کاری هستی و ديگه فرق نمی کنه که اين سکس چطور و با چه روشی و با چه کسی باشه و برای دیگری یا حتی برای خودت لذت بیاره (لذت جسمی، روحی، از هر نظر) یا نه.

تصور و فانتزی رابطه جنسی همراه با خشونت، تا زمانی که تنها در دامنه رویا قرار داره، قابل ملامت کردن نیست. این هم درست نیست که این تصور تنها یک فانتزی مردانه هست، بلکه در خیلی از رویاهای جنسی زنانه هم وجود داره. اما این به این معنا نیست که چنین زنی دلش می خواد مورد تجاوز قرار بگیره ، و به این معنی هم نیست که مردی که چنین تصوری رو داره حتما یک متجاوز هست. بعضی رابطه های خشونت بار جنسی هم، وقتی که هر دو طرف راضی و خواهان اون باشن، می تونه لذت بخش باشه (سادومازوخیسم جنسی) ، بعضی وقتها هم میشه با توافق متقابل تنها "ادای عمل تجاوز" رو در آورد. به هر حال، وقتی صحبت از رابطه جنسی خشونت بار می زنم، منظورم تنها یک حالت هست: موقعیتی که درش یکی یا هر دو طرف با اتفاقی که داره می افته راضی نیستن (امیدوارم بتونم در این رابطه در آینده بیشتر بنویسم).

من نه با پورنو مخالفم و نه با داستان اروتیک، و با انار موافقم که فانتزی سکسی نه تنها بد نیست بلکه کاملا لازمه. حتی جایی خوندم که بعد از آزاد شدن فیلمهای پورنو در اروپا ، میزان جرائم جنسی پایین تر اومده. شاید به این دلیل که بسیاری می تونن از طریق دیدن و خوندن، خیلی از میلها و فانتزیهای ممنوع خودشون رو تجربه کنن و به مرحله عمل درشون نیارن، طوری که باعث ضرر رسوندن به طرف مقابل یا خودشون بشه. اما سوال من اینه که آیا تفاوتی وجود نداره بین یک فیلم پورنوی معمولی، حتی فیلم پورنویی که تجاوز درش ساختگی و نمایشی هست، با فیلمهایی که تجاوز واقعی درشون انجام می شه، آیا نگران کننده نیست که که این خشونت کاملا طبیعی و نرمال به نظر بیاد، و چنین فیلمها یا داستانهایی در عین تحریک آمیز بودنشون حتی ذره ای انزجار بیننده یا خواننده رو به خاطر خشونت جاری درشون، تحریک نکنن؟ در کشوری که از آموزش جنسی خبری نیست، هیچ صحبت جدی ای در موردش وجود نداره و سکس اصولا چیز بدی شمرده میشه و حتی قانونا ممنوعه، قانونی که به جای تمایز و ریزبینی در شکل و ماهیت رابطه جنسی، به جای آموزش و حمایت از جوانها و نوجوانها، به جای تقویت نگاه احترام آمیز و تبلیغ و تقویت شرایط مساوی برای زن و مرد، هر نوع رابطه جنسی رو ممنوع اعلام می کنه، در چنین شرایطی که رخ دادن بلوغ جنسی (به معنای شناخت بدن و احساسات خود و دیگری، احترام به مرز خود و دیگری، آگاهی به هویت جنسی، رفتارو رابطه و ...) صورت نمي گيره، خواننده های این داستانها یا بیننده این فیلمها تا چه حد مرز تخیل و واقعیت رو تشخیص میدن و عملا از هم جدا نگه می دارن؟ شاید سوال اساسی تر این باشه که آیا این داستانها هستن که ذهنیت خواننده ها رو در این شرایط تحت تاثیر قرار دادن یا میدن، یا جریان بر عکسه و این داستانها برخاسته از محیطی هست که چنین خشونتی در رابطه های جنسی و در نتیجه در روابط بین انسانی درش به همین شدت جریان داره؟