18 December, 2004
رسهايی کوچک برای خواب ديدن
برای اينکه بتوانيم خواب روشن ببينيم و از آن برای رشد خود استفاده کنيم، بايد اول از همه بتوانيم خواب خود را به ياد بياوريم، و اين کار را حتی کسی که سالهاست خوابهايش را به خاطر نمي آورد نيز مي تواند بياموزد:
هر بار قبل از خوابيدن، پنج تا ده دقيقه به خود وقت بدهيد که اين قصد خود را کاملا "درونی" کنيد. به خودتان توضيح دهيد که واقعا خيال داريد با خوابهايتان آشنا شويد، و حاضريد زحمات آنرا نيز تقبل کنيد، مانند چند بار بيدار شدن در طول شب.
کاغذ و خودکار کنار رختخواب خود آماده داشته باشید تا خوابهایی را که به خاطر می آورید فورا یادداشت کنید. اینکار کمک می کند که صبح روز بعد نیز خواب خود را فراموش نکنید و از طرفی هم با این کار به ضمیر ناخودآگاه خود بار دیگر نشان می دهید که در تصمیم خود راسخ هستید.
صبر داشته باشید.گاهی بعد از چند شب نتیجه موفقیت آمیز می گیرید، ولی گاهی هم تا چند هفته طول می کشد.در هر حال پایداری و ادامه دادن شرط اصلی است، چرا که این کار نوعی آموزش به ضمیر نا خودآگاه است.
وقتی به جایی رسیدید که توانستید مرتب خوابهای خود را به خاطر آورید، می توانید قدم بعدی را بردارید، قدم "خواب روشن "دیدن را؛ در این مرحله هم احتیاج به آماده کردن ضمینه در هنگام بیداری هست، چون حالا قرار است قسمتی از ضمیر ما پرورش پیدا کند که خود به هنگام تجربه کردن در متن آن قرار ندارد، بلکه قادر است "خود" را به هنگام تجربه نظاره کند. برای اینکار تکنیکهای مختلفی وجود دارد. پاول تولی ۱، محقق متوفی خواب، راههایی از این جمله را پیشنهاد کرد:
روزانه حد اقل پنج-شش بار به طور جدی از خود سوال کنید که آیا خواب هستید یا بیدار- به خصوص در موقعیتهایی که غیر معمول یا غافلگیرانه هستند، یا به ندرت اتفاق می افتند.
در چنین حالی تا آنجا که در توانتان هست تصور کنید که آنچه تجربه می کنید را دارید خواب می بینید(کم کم در خواهید یافت که نوع دریافت حسی ما در حالت خواب و بیداری با هم زیاد تفاوت ندارند، تنها فرقشان در محتویات تجربیات است، چون به عنوان مثال در حالت بیداری ما در هوا معلق نیستیم، یا نمی توانیم از دیوار بالا برویم)
اگر غالبا خواب چیزی را می بینید که در حالت بیداری ممکن نیست (مثلا پرواز کردن) ، سعی کنید زمانی که بیدار هستید، خود را در آن موقعیت تصور کنید و فکر کنید که دارید آنرا خواب می بینید
قبل از خوابیدن، به خود تلقین کنید که حتما می خواهید خواب روشن ببینید
راههای متعدد دیگری نیز وجود دارد، مثلا اینکه از خود بپرسیم:"چه کسی دارد حس می کند؟" ، یا اینکه سعی کنیم به ضمیر خود در زندگی روزمره و البته هنگام خواب دسترسی بیشتری پیدا کنیم:" الان دارد چه اتفاقی برایم می افتد؟ برای بدنم، برای فکرهایم، و برای احساسم؟..." و البته در این مرحله نیر مهم است که تمرینات بدون توقف ولی همراه با صبر و حوصله و بدون تشنج باشد. توجه داشته باشید که در آغاز کار ممکن است به هنگام خواب روشن دیدن،به محض اینکه دریافتید که دارید خواب می بینید، از خواب بیدار شوید. این مخصوص شما نیست و در مورد بیشتر آدمها صدق می کند.
با تلخيص و تحريف
انتشار: مجله "روانشناسی امروز"۲ شماره ۱۲، دسامبر ۲۰۰۴
۱-Paul Tholey
۲-2004 Psychologie Heute, Dezember
پ.ن.: _ آخه من به این عزیز دردونه چی بگم؟...فقط می تونم بگم حیف!
_ببينين دوستان ،يک موقعيتی پيش اومده که ميشه واقعا کاری کرد!علی حرکتی رو شروع کرده برای کمک به کارتن خوابها ، خودش هم توضيح داده که هر کس در حد خودش چه کاری ميتونه انجام بده، هر کمک کوچک شما ميتونه جون يک انسانی رو نجات بده ، نجات از مرگ در سرما!
برای اينکه بتوانيم خواب روشن ببينيم و از آن برای رشد خود استفاده کنيم، بايد اول از همه بتوانيم خواب خود را به ياد بياوريم، و اين کار را حتی کسی که سالهاست خوابهايش را به خاطر نمي آورد نيز مي تواند بياموزد:
هر بار قبل از خوابيدن، پنج تا ده دقيقه به خود وقت بدهيد که اين قصد خود را کاملا "درونی" کنيد. به خودتان توضيح دهيد که واقعا خيال داريد با خوابهايتان آشنا شويد، و حاضريد زحمات آنرا نيز تقبل کنيد، مانند چند بار بيدار شدن در طول شب.
کاغذ و خودکار کنار رختخواب خود آماده داشته باشید تا خوابهایی را که به خاطر می آورید فورا یادداشت کنید. اینکار کمک می کند که صبح روز بعد نیز خواب خود را فراموش نکنید و از طرفی هم با این کار به ضمیر ناخودآگاه خود بار دیگر نشان می دهید که در تصمیم خود راسخ هستید.
صبر داشته باشید.گاهی بعد از چند شب نتیجه موفقیت آمیز می گیرید، ولی گاهی هم تا چند هفته طول می کشد.در هر حال پایداری و ادامه دادن شرط اصلی است، چرا که این کار نوعی آموزش به ضمیر نا خودآگاه است.
وقتی به جایی رسیدید که توانستید مرتب خوابهای خود را به خاطر آورید، می توانید قدم بعدی را بردارید، قدم "خواب روشن "دیدن را؛ در این مرحله هم احتیاج به آماده کردن ضمینه در هنگام بیداری هست، چون حالا قرار است قسمتی از ضمیر ما پرورش پیدا کند که خود به هنگام تجربه کردن در متن آن قرار ندارد، بلکه قادر است "خود" را به هنگام تجربه نظاره کند. برای اینکار تکنیکهای مختلفی وجود دارد. پاول تولی ۱، محقق متوفی خواب، راههایی از این جمله را پیشنهاد کرد:
روزانه حد اقل پنج-شش بار به طور جدی از خود سوال کنید که آیا خواب هستید یا بیدار- به خصوص در موقعیتهایی که غیر معمول یا غافلگیرانه هستند، یا به ندرت اتفاق می افتند.
در چنین حالی تا آنجا که در توانتان هست تصور کنید که آنچه تجربه می کنید را دارید خواب می بینید(کم کم در خواهید یافت که نوع دریافت حسی ما در حالت خواب و بیداری با هم زیاد تفاوت ندارند، تنها فرقشان در محتویات تجربیات است، چون به عنوان مثال در حالت بیداری ما در هوا معلق نیستیم، یا نمی توانیم از دیوار بالا برویم)
اگر غالبا خواب چیزی را می بینید که در حالت بیداری ممکن نیست (مثلا پرواز کردن) ، سعی کنید زمانی که بیدار هستید، خود را در آن موقعیت تصور کنید و فکر کنید که دارید آنرا خواب می بینید
قبل از خوابیدن، به خود تلقین کنید که حتما می خواهید خواب روشن ببینید
راههای متعدد دیگری نیز وجود دارد، مثلا اینکه از خود بپرسیم:"چه کسی دارد حس می کند؟" ، یا اینکه سعی کنیم به ضمیر خود در زندگی روزمره و البته هنگام خواب دسترسی بیشتری پیدا کنیم:" الان دارد چه اتفاقی برایم می افتد؟ برای بدنم، برای فکرهایم، و برای احساسم؟..." و البته در این مرحله نیر مهم است که تمرینات بدون توقف ولی همراه با صبر و حوصله و بدون تشنج باشد. توجه داشته باشید که در آغاز کار ممکن است به هنگام خواب روشن دیدن،به محض اینکه دریافتید که دارید خواب می بینید، از خواب بیدار شوید. این مخصوص شما نیست و در مورد بیشتر آدمها صدق می کند.
با تلخيص و تحريف
انتشار: مجله "روانشناسی امروز"۲ شماره ۱۲، دسامبر ۲۰۰۴
۱-Paul Tholey
۲-2004 Psychologie Heute, Dezember
پ.ن.: _ آخه من به این عزیز دردونه چی بگم؟...فقط می تونم بگم حیف!
_ببينين دوستان ،يک موقعيتی پيش اومده که ميشه واقعا کاری کرد!علی حرکتی رو شروع کرده برای کمک به کارتن خوابها ، خودش هم توضيح داده که هر کس در حد خودش چه کاری ميتونه انجام بده، هر کمک کوچک شما ميتونه جون يک انسانی رو نجات بده ، نجات از مرگ در سرما!
